Szczerość i otwartość to kluczowe składowe zdrowych relacji. To one pozwalają nam żyć prawdziwym życiem, a nie złudzeniami, i dzielić się tym życiem z drugą osobą. Oczywiście każdy na swój sposób przeżywa świat, ale dzieląc się tymi przeżyciami z innymi, poznajemy się nawzajem i nabieramy zrozumienia, kim w istocie jesteśmy.
Psycholodzy wyróżniają pięć kluczowych czynników prowadzących do otwartości w relacjach damsko-męskich.
Żeby być szczerym wobec innych, w tym wobec partnera, musisz rozumieć siebie samego, jak i to, co tak naprawdę myślisz na temat otaczającej Cię rzeczywistości. Często w życiu codziennym człowiek bezwiednie daje się sterować, pozostając pod wpływem konkretnych jednostek, bądź zgadzając się z ogólnie przyjętymi normami i stereotypami, jakie narzuca mu społeczeństwo i kultura.
Ważne, abyś potrafił oddzielać swoje myśli od cudzych poglądów, które nie odzwierciedlają tego, kim tak naprawdę jesteś i czego w istocie rzeczy chcesz. Jeśli Twój głos wewnętrzny szepce Ci, byś nie ryzykował i zachował ostrożność, zadaj sobie pytanie, skąd biorą się te myśli, a następnie dostosuj swoje działania do tego, czego rzeczywiście chcesz.
Gdy w taki sposób zachowujesz sobie wierność, możesz być szczery wobec innych. Wówczas z mniejszym prawdopodobieństwem będziesz im mówić to, co chcą usłyszeć.
Z czasem uczucia ulegają stępieniu, tracą ostrość. Miłosne wyznania czy wykonywanie określonych czynności stają się pewnym rytuałem, a nie żywym wyborem podyktowanym tym, co tak naprawdę w duszy gra.
Bywa, że człowiek zaczyna oddalać się od swojego partnera lub traci nim zainteresowanie, ale nie chce przerywać związku. Przekonuje siebie wówczas, że wciąż jest zakochany, ale nie robi nic na rzecz umocnienia relacji. W taki sposób rodzi się iluzja związku.
Żeby uniknąć takiej iluzji, słowa muszą iść w parze z czynami. Jeśli mówisz, że jesteś zakochany, powinieneś spędzać czas z partnerem, wyrażać swoje uczucia nie tylko poprzez słowa, ale też gesty, angażować się emocjonalnie w problemy i przeżycia partnera.
Bądź szczery w swoich reakcjach. Nie wszystko, co czujemy w kontaktach z drugą osobą, bywa miłe i przyjemne. Ale trzeba mówić to partnerowi i obserwować jego reakcję. Jeśli w Twoim partnerze jest coś, co Ci przeszkadza, nie warto tego przemilczać. Z czasem to coś się rozrośnie, dziesięciokrotnie przerysowując daną wadę czy ułomność partnera.
Nie oznacza to, byś był nadmiernie krytyczny. Lepiej ograniczyć się do sformułowań w pierwszej osobie, na przykład: „Tęsknię za Tobą, gdy ciągle pracujesz” albo „Złoszczę się, gdy usiłujesz mnie kontrolować”. Tak sformułowane zdania świadczą o otwartości partnera i chęci przedyskutowania zaistniałych w związku trudności.
Zawsze musisz być gotowy na to, by wysłuchać partnera i spojrzeć na sytuację z jego punktu widzenia. Zamiast roztrząsać każdą drobną sprawę, lepiej poszukać źródła prawdy w tym, co mówi druga osoba. Nie broń się, tylko słuchaj. Pozycja ofiary lub agresora w danym przypadku może doprowadzić do tego, że partner zamknie się na Ciebie i przestanie mówić o swoich uczuciach i potrzebach, a przecież fundamentem związku, w którym oboje partnerzy mogą rosnąć i się rozwijać, jest otwartość.
Niezależnie od tego, jak bardzo związany jesteś z drugim człowiekiem, pozostaje niezależną jednostką. Jeśli partner nie patrzy na sprawy tak jak Ty, nie ma w tym nic złego. Oznacza to tylko, że jesteście oddzielnymi bytami, które patrzą na świat z różnych punktów widzenia. Im lepiej to przyjmiesz, tym lepiej będziesz się z tym czuć. Gdy to zrozumiesz, porzucisz próby dostosowania się do oczekiwań partnera i zaczniesz być sobą. Porzucisz też nierealne oczekiwania wobec partnera i zaczniesz cenić go takim, jakim jest.
Zdj. główne: Khamkéo Vilaysing/unsplash.com
